30 Mart 2016 Çarşamba

Kişisel III





Hatırlar mısın, çocukluktan beri bir doğru imajı yerleşir kafana. O kanının deli aktığı dönemde baş kaldırırsın öğretilen doğrulara. Kıpır kıpırsın, kendine göre yüzlerce doğrun varken neden başkasınınki? Aklın varsa dinlersin o zaman kendini. Yol alırsın içinde. Büyütürsün hayallerini, büyürsün onlarla. Aklın yoksa demeyelim ama, zekice davranamadıysan o dönem, odanda takılırsın. Fİkir yetiştirirsin. Yazarsın sayfalarca. Sebepsiz isyanlarında sabahı görürsün. Rüyanın için kabus ekersin. Hangisi olursan ol zamanla sakinleşirsin. İkisinin de sonu mutluluk garantili değil. Bir kayıp var elbet. Kendin olamadığın her saniye suyu çekilen toprakta çiçek açmak gibi. 

Çok duyuyorum son zamanlarda geç kalınmış isyanları.
Sağır edici sessizliklerine dayanamıyor beyinler, koyuyor neyi var neyi yok ortaya. 
Gücü yettiğince bağırıyor. Yetmedi mi kusuyor.

Geç diyorum ama, öyle birşey yok. Kendini ortaya koyduğun her saniye ömre bedel.

Ben sakinim bu ara. İyiyim ama, iyi bir iyilik hali değil bu. 

2 yorum:

  1. Güzel seçim Olaf candır :) Da... "Ben sakinim bu ara. İyiyim ama, iyi bir iyilik hali değil bu." ??? Hemen bir açıklama bekliyorum özelden; moraller bozuk olmasın. "Super" hissetmeliyiz.

    YanıtlaSil