13 Temmuz 2016 Çarşamba

Her neyse, iyi geceler.


Birini özlüyorum, birini merak ediyorum. İkisinden de haber alamıyorum. Hangisi daha çok huzursuz ediyor beni bilmiyorum. Sanki koridorun sonuna gelmiş ve anahtarsız kapılardan medet umuyorum. 

Oysa ne ileri gitmek istiyorum, ne geri. Olduğum yeri seviyorum araya giren iletişimsizlik olmadığı müddetçe. AAh çok zor, konuşamamak, saçmalamamaya çalışmak. Hem dahasını isteyen insanlar çıktı karşımıza. Onlardan değilim sadece merak ediyorum diyememek… Yada hissettirememek. Zamanında hissettirdin de ne oldu deyip, telefonu kendimden 3 5 adım öteye koymak yeni ata sporumdur, hayırlı olsun.

Ya sen? Elindekiyle mutlu olamayan çocuk? Sana hatanı söylemekten dilimde tüy bitti. Verdiğim kararı onaylamak istercesine aynı yanlışa dönüp duruyorsun. Sanıyorsun ben çok güçsüzüm? Aslında öyleyim. Ama sana karşı değil, yüklerime karşı. Tuttuğumu koparacak yapıda olamamam belki de seni beni bu kadar suya dayanıksız yaptı. Havadan nem kapar ilişkimizi hala neden bu kadar yoruyorsun?

Peki seni ne yapmalı? Gözlerin ve alaycı kahkahan uykunun en tatlı yerinde canlanıp gülümsetiyor beni. Ötesini de hayal edemiyorum. Kurduğun cümlelerin güzelliği kafi. Onları bensız birakma yeter.

Her neyse, iyi geceler.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder