4 Ağustos 2016 Perşembe

Itch Here


Bazen her insanın arada kalmaya ihtiyacı vardır. Aç değil ama tok da değil. Belki bir tatlı. Sıcak değil ama soğuk da değil. Belki yanına bir mont. Çirkin değil ama güzel de değil. Tam nazar değmeyecek tonda. Siyah değil ama beyaz da değil. Tam olarak gri. İlişki de değil ama yalnız da değil. Tam ihtiyacı olduğu anda sığındığı bir omuz, uyurken kendisine kaşık olan bir parça.

İşin keyifli yüzü böyle olsa da, arada kaldığının farkında varmadan uçlara doğru gidersen kendini uçurumda buluyorsun. Eğer arada kalmayı başarabiliyorsan, egolarını tutkunu heyecanını her şeyi dozunda tutmayı öğrenmen lazım. Peki aradan geçen bunca aya rağmen neden bu bilgileri pratiğe dökemiyo-rum/ruz?

Konu sen olunca bedenime yakıştıramadığım egolarımdan boşalan yeri, senin bedenini aşan egoların mı dolduruyor ve ben kendimi çaresiz bi gece yürüyüşünde buluyorum? Umarım akıllanıyorsundur. Çünkü ben mutsuz oldukça sen mutlu olamayacaksın. Bu bir tehdit değil, oluşum. Başkasının üzüntüsüyle kimse beslenemez, özellikle konu ben olunca sen.

O yüzden ben böyleyim kartını rafa kaldırmanın zamanı geldi. Size de tavsiye ediyorum bunu. Ben böyleyim dediğiniz çoğu şey aslında egonuz. Ben böyleyim diyebileceğiniz tek şeyler fiziksel özellikleriniz, genleriniz. İnsanoğlu gün geçtikçe yeni bilgiler öğreniyor kendini geliştiriyor. Bu gelişim karşısında senin egolarını piyon yapıp ben böyleyim demen komik bile değil, trajik.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder